Weinig auteurs hebben een invloedrijkere lezerskring dan speculant en filantroop George Soros. Bij het schrijven van zijn nieuwe boek Globalisering raadpleegde Soros een indrukwekkende verzameling economen, bestuurders en decisionmakers. Tijdens lunches en workshops gaven ze commentaar en deden ze hem suggesties aan de hand. Op de wereldtop over financiering en ontwikkelingshulp, dit voorjaar in Monterrey, werd zelfs een aparte bijeenkomst over zijn voorstellen georganiseerd. Helder en met gevoel voor understatement bespreekt de schrijver de desastreuze effecten van globalisering voor met name de armste landen. Naast het falen van het IMF, de WTO en de Wereldbank zet Soros uiteen hoe ontwikkelingshulp effectief kan zijn. Daarbij zijn de uitgangspunten van zijn eigen Open Society Foundation de leidraad, een stichting waarmee hij naar eigen zeggen zo’n 425 miljard dollar per jaar aan ontwikkelingshulp geeft.
Kern van het boek is een intrigerend voorstel om tot een substantiële financiering van ontwikkelingshulp te komen. Het is een gecompliceerd plan (waarvan Soros overigens niet de bedenker is) dat bestaat uit een emissie door het Intermonetaire Fonds (IMF) van ‘speciale trekkingsrechten’ (SDR’s, een soort valuta waarmee IMF-leden onderling kunnen betalen). De SDR’s worden verzilverd op een markt voor donoren en ontwikkelingsprogramma’s. Alleen plannen die door een onafhankelijke commissie zijn goedgekeurd komen in aanmerking, een waarborg voor kwaliteit.
Maar hoe realistisch is deze gedachte? Waarschijnlijk nauwelijks, en daar zit het zwakke punt in de redenering van Soros. Zullen de lidstaten van het IMF ooit bereid zijn om de bij een SDR-emissie vrijkomende duizelingwekkende 26 miljard dollar zomaar af te staan aan de armste landen? Die kans lijkt niet groot. In Monterrey werden Soros’ ideeën nogal lauw ontvangen. Een veeg teken.
 
Recensie / Review:
Globalisering
George Soros (vertaling Hans van den Broek)
Uitgeverij Contact
€ 19.90

Weinig auteurs hebben een invloedrijkere lezerskring dan speculant en filantroop George Soros. Bij het schrijven van zijn nieuwe boek Globalisering raadpleegde Soros een indrukwekkende verzameling economen, bestuurders en decisionmakers. Tijdens lunches en workshops gaven ze commentaar en deden ze hem suggesties aan de hand. Op de wereldtop over financiering en ontwikkelingshulp, dit voorjaar in Monterrey, werd zelfs een aparte bijeenkomst over zijn voorstellen georganiseerd. Helder en met gevoel voor understatement bespreekt de schrijver de desastreuze effecten van globalisering voor met name de armste landen. Naast het falen van het IMF, de WTO en de Wereldbank zet Soros uiteen hoe ontwikkelingshulp effectief kan zijn. Daarbij zijn de uitgangspunten van zijn eigen Open Society Foundation de leidraad, een stichting waarmee hij naar eigen zeggen zo’n 425 miljard dollar per jaar aan ontwikkelingshulp geeft.
Kern van het boek is een intrigerend voorstel om tot een substantiële financiering van ontwikkelingshulp te komen. Het is een gecompliceerd plan (waarvan Soros overigens niet de bedenker is) dat bestaat uit een emissie door het Intermonetaire Fonds (IMF) van ‘speciale trekkingsrechten’ (SDR’s, een soort valuta waarmee IMF-leden onderling kunnen betalen). De SDR’s worden verzilverd op een markt voor donoren en ontwikkelingsprogramma’s. Alleen plannen die door een onafhankelijke commissie zijn goedgekeurd komen in aanmerking, een waarborg voor kwaliteit.
Maar hoe realistisch is deze gedachte? Waarschijnlijk nauwelijks, en daar zit het zwakke punt in de redenering van Soros. Zullen de lidstaten van het IMF ooit bereid zijn om de bij een SDR-emissie vrijkomende duizelingwekkende 26 miljard dollar zomaar af te staan aan de armste landen? Die kans lijkt niet groot. In Monterrey werden Soros’ ideeën nogal lauw ontvangen. Een veeg teken.
 
Recensie / Review:
Globalisering
George Soros (vertaling Hans van den Broek)
Uitgeverij Contact
€ 19.90