‘Reizen door Oost Afrika stemt de mens niet vrolijk’, schrijft Peter Heintze, voormalig radiojournalist en de kersverse directeur van de Evert Vermeer Stichting, een aan de PvdA gelieerde organisatie die zich bezighoudt met ontwikkelingssamenwerking. In Een missie met missers beschrijft Heintze zijn ontmoetingen met Afrikaanse handelsreizigers, politici, taxichauffeurs, hoeren, dominees en vooral westerse hulpverleners. Mensen die volgens Heintze ‘met hun poten in de modder staan’.
‘Ontwikkelingsbeleid heeft niet tot werkelijke verbeteringen geleid’, stelt Heintze. De hedendaagse hulp versterkt de positie van corrupte leiders, meent hij, en donoren hameren tevergeefs op ‘goed beleid’. Daarom moeten ‘witten’ de zaken ter hand nemen. Instemmend citeert Heintze een Nederlandse arts in een Tanzaniaans ziekenhuis: ‘Als je wilt dat het hier iets wordt, dan moet je het gewoon nog een jaar of vijftig overnemen.’
Hoe Afrika er economisch boven op zou kunnen worden gebracht, denkt Heintze te zien tijdens een bezoek aan een Nederlandse bloementeler in Oeganda. ‘Het bedrijf voorziet achthonderd mensen en hun gezinnen van een stabiel inkomen en geeft hen toegang tot basale gezondheidszorg. (...) Een dergelijk resultaat zou menig ontwikkelingswerk doen watertanden.’ Meer subsidies voor dergelijke ondernemers, bepleit Heintze.
Een missie met missers is een chaotische verzameling half uitgewerkte dagboekaantekeningen en oppervlakkige overpeinzingen. Naast onbeholpen formuleringen (‘om het zinkende schip Malawi uit de modder te trekken, is tough management nodig’), poneert Heintze veel boude stellingen die hij niet weet te staven. Wat lijkt op realiteitszin, is niet veel meer dan onmachtige poging een bijdrage te leveren aan de discussie over het nut van ontwikkelingshulp.

Recensie / Review:
Een missie met missers — Kanttekeningen bij hulpverlening aan Afrika
Peter Heintze
Rozenberg Publishers
12,50 euro

‘Reizen door Oost Afrika stemt de mens niet vrolijk’, schrijft Peter Heintze, voormalig radiojournalist en de kersverse directeur van de Evert Vermeer Stichting, een aan de PvdA gelieerde organisatie die zich bezighoudt met ontwikkelingssamenwerking. In Een missie met missers beschrijft Heintze zijn ontmoetingen met Afrikaanse handelsreizigers, politici, taxichauffeurs, hoeren, dominees en vooral westerse hulpverleners. Mensen die volgens Heintze ‘met hun poten in de modder staan’.
‘Ontwikkelingsbeleid heeft niet tot werkelijke verbeteringen geleid’, stelt Heintze. De hedendaagse hulp versterkt de positie van corrupte leiders, meent hij, en donoren hameren tevergeefs op ‘goed beleid’. Daarom moeten ‘witten’ de zaken ter hand nemen. Instemmend citeert Heintze een Nederlandse arts in een Tanzaniaans ziekenhuis: ‘Als je wilt dat het hier iets wordt, dan moet je het gewoon nog een jaar of vijftig overnemen.’
Hoe Afrika er economisch boven op zou kunnen worden gebracht, denkt Heintze te zien tijdens een bezoek aan een Nederlandse bloementeler in Oeganda. ‘Het bedrijf voorziet achthonderd mensen en hun gezinnen van een stabiel inkomen en geeft hen toegang tot basale gezondheidszorg. (...) Een dergelijk resultaat zou menig ontwikkelingswerk doen watertanden.’ Meer subsidies voor dergelijke ondernemers, bepleit Heintze.
Een missie met missers is een chaotische verzameling half uitgewerkte dagboekaantekeningen en oppervlakkige overpeinzingen. Naast onbeholpen formuleringen (‘om het zinkende schip Malawi uit de modder te trekken, is tough management nodig’), poneert Heintze veel boude stellingen die hij niet weet te staven. Wat lijkt op realiteitszin, is niet veel meer dan onmachtige poging een bijdrage te leveren aan de discussie over het nut van ontwikkelingshulp.

Recensie / Review:
Een missie met missers — Kanttekeningen bij hulpverlening aan Afrika
Peter Heintze
Rozenberg Publishers
12,50 euro