Paul Kennedy behoort tot ’s werelds meest vooraanstaande historici. Het grote publiek kent hem vooral van grote boeken over grote onderwerpen, zoals The Rise and Fall of the Great Powers (1989, in 23 talen verschenen) dat de op- en ondergang van de grootmachten tussen 1500 en 2000 beschrijft. Met The Parliament of Man zet Kennedy zijn tanden in een van de opmerkelijkste internationale organisaties ooit: de Verenigde Naties. Met oog voor saillante details maar zonder de grote lijnen uit het oog te verliezen, schetst Kennedy de geschiedenis van de 61-jarige volkerenorganisatie. Hij doet dat niet chronologisch, maar per thema, zoals de Veiligheidsraad, de vredesmissies of het verspreiden van mensenrechten. Hierin is Kennedy niet feilloos: hoe kun je de geschiedenis van de VN als armoedebestrijder beschrijven zonder de Millenniumdoelen te noemen?
Kennedy kijkt ook naar de sombere toekomst van de VN. De wereld van oprichtingsjaar 1945 bestaat al lang niet meer, maar de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad blokkeren elke modernisering als zij ook maar een greintje van hun macht moeten inleveren. Kennedy vat de belangrijkste rapporten en boeken over dit onderwerp keurig samen, maar komt helaas niet verder dan de aanbeveling om te beginnen met kleine en onschuldige hervormingen, in de hoop dat de Great Powers van 1945 later wel bereid zijn om in te schikken voor nieuwe grootmachten als India en Brazilië. Dat zou wel eens too little too late kunnen zijn. Want het historische perspectief van Kennedy leert ons een duidelijke les. De voorganger van de VN, de Volkerenbond, ging jammerlijk ten onder omdat de grootmachten van weleer zich niet achter de organisatie schaarden. Met andere woorden: zonder de grootmachten van de toekomst, behoren ook de VN binnen een generatie tot het verleden.

Recensie / Review:
The Parliament of Man — The United Nations and the Quest for World Government.
Paul Kennnedy
Penguin, 384 pagina's
35 euro

Paul Kennedy behoort tot ’s werelds meest vooraanstaande historici. Het grote publiek kent hem vooral van grote boeken over grote onderwerpen, zoals The Rise and Fall of the Great Powers (1989, in 23 talen verschenen) dat de op- en ondergang van de grootmachten tussen 1500 en 2000 beschrijft. Met The Parliament of Man zet Kennedy zijn tanden in een van de opmerkelijkste internationale organisaties ooit: de Verenigde Naties. Met oog voor saillante details maar zonder de grote lijnen uit het oog te verliezen, schetst Kennedy de geschiedenis van de 61-jarige volkerenorganisatie. Hij doet dat niet chronologisch, maar per thema, zoals de Veiligheidsraad, de vredesmissies of het verspreiden van mensenrechten. Hierin is Kennedy niet feilloos: hoe kun je de geschiedenis van de VN als armoedebestrijder beschrijven zonder de Millenniumdoelen te noemen?
Kennedy kijkt ook naar de sombere toekomst van de VN. De wereld van oprichtingsjaar 1945 bestaat al lang niet meer, maar de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad blokkeren elke modernisering als zij ook maar een greintje van hun macht moeten inleveren. Kennedy vat de belangrijkste rapporten en boeken over dit onderwerp keurig samen, maar komt helaas niet verder dan de aanbeveling om te beginnen met kleine en onschuldige hervormingen, in de hoop dat de Great Powers van 1945 later wel bereid zijn om in te schikken voor nieuwe grootmachten als India en Brazilië. Dat zou wel eens too little too late kunnen zijn. Want het historische perspectief van Kennedy leert ons een duidelijke les. De voorganger van de VN, de Volkerenbond, ging jammerlijk ten onder omdat de grootmachten van weleer zich niet achter de organisatie schaarden. Met andere woorden: zonder de grootmachten van de toekomst, behoren ook de VN binnen een generatie tot het verleden.

Recensie / Review:
The Parliament of Man — The United Nations and the Quest for World Government.
Paul Kennnedy
Penguin, 384 pagina's
35 euro